کاج از آن روی همیشه سبز است،
که شاخ و برگش را با مرغان، دم خور کرده
نه با انسان!
#
روی من از آن روی زرد
که با کاج، دم خور نیستم!
#
چه معادله ی پیچیده ای..
حالا می فهمم چرا آن روز،
احمد پای تخته نوشت: دو ضرب در دو
می شود : پنج!
#
"محمد جان..
آنقدر اینجا بایست
تا زیر پایت علف سبز شود!"
#
فکر نمی کنم حتی اگر علف ها هم سبز شوند،
من بتوانم با شاخ و برگ کاج، دم خور باشم...!
یا علی
قلم
بیست و شش اسفند نود و یک
ما را در سایت دل نوشت دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 19